Σε τραγική κατάσταση βρίσκονται οι παραγωγοί ελιάς Καλαμών, καταγγέλλει ο Αγροτοκτηνοτροφικός Σύλλογος Μεσσήνης.

0
69

Σε τραγική κατάσταση βρίσκονται οι παραγωγοί ελιάς Καλαμών, καταγγέλλει ο Αγροτοκτηνοτροφικός Σύλλογος Μεσσήνης.

Όπως σημειώνει σε ανακοίνωσή του, η φετινή σοδειά καταλήγει στους σκουπιδότοπους.

Σύμφωνα με τον Σύλλογο, στην ελιά Καλαμών η κατάσταση είναι τραγική. Αυτή την στιγμή πετιέται στους σκουπιδότοπους ολόκληρη παραγωγή! Εκεί οδηγούνται δεκάδες παραγωγοί στην ευρύτερη περιοχή της ορεινής Μεσσήνης.

Από την αρχή της χρονιάς, μετά τις εξευτελιστικές τιμές που δεν καλύπτουν ούτε το 50% του κόστους παραγωγής, τώρα οδηγούνται στην πλήρη καταστροφή.

Ενώ στην αρχή οι τιμές ήταν στα τάρταρα γύρω στα 0,5 ευρώ το κιλό, με τα περισσότερα νούμερα να ελαιοποιούνται, πλέον οι έμποροι δεν παίρνουν καθόλου το προϊόν με αποτέλεσμα να πετιέται στους σκουπιδότοπους.

Όλα αυτά την στιγμή που προκλητικά μεταποιητές, μεγαλέμποροι και κυβέρνηση “κόβονται” για το ΠΟΠ στην ελιά Καλαμών, παρουσιάζοντας το ΠΟΠ ως την “σωτηρία” των αγροτών. Η ίδια η ζωή αποδεικνύει ότι παρά τα δεκάδες ποιοτικά προϊόντα που παράγει ο αγρότης, η κατάσταση παραμένει δραματική για την πλειοψηφία των αγροτοπαραγωγών.

Η ανακοίνωση του Συλλόγου:

Στην ελιά Καλαμών η κατάσταση είναι τραγική. Αυτή την στιγμή πετιέται στους σκουπιδότοπους ολόκληρη παραγωγή! Εκεί οδηγούνται δεκάδες παραγωγοί στην ευρύτερη περιοχή της ορεινής Μεσσήνης.

Από την αρχή της χρονιάς, μετά τις εξευτελιστικές τιμές που δεν καλύπτουν ούτε το 50% του κόστους παραγωγής, τώρα οδηγούνται στην πλήρη καταστροφή.

Ενώ στην αρχή οι τιμές ήταν στα τάρταρα γύρω στα 0,5 ευρώ το κιλό, με τα περισσότερα νούμερα να ελαιοποιούνται, πλέον οι έμποροι δεν παίρνουν καθόλου το προϊόν με αποτέλεσμα να πετιέται στους σκουπιδότοπους.

Όλα αυτά την στιγμή που προκλητικά μεταποιητές, μεγαλέμποροι και κυβέρνηση “κόβονται” για το ΠΟΠ στην ελιά Καλαμών, παρουσιάζοντας το ΠΟΠ ως την “σωτηρία” των αγροτών. Η ίδια η ζωή αποδεικνύει ότι παρά τα δεκάδες ποιοτικά προϊόντα που παράγει ο αγρότης, η κατάσταση παραμένει δραματική για την πλειοψηφία των αγροτοπαραγωγών.

Τιμές κάτω από το κόστος, αλλά και περιπτώσεις που οι νόμοι της αγοράς οδηγούν αγροτικά ΠΟΠ προϊόντα να πετιούνται στα σκουπίδια.

Αυτή η κατάσταση έρχεται να προστεθεί σε άλλη μια χρονιά που οι ελαιοπαραγωγοί συνολικά βγαίνουν ζημιωμένοι μετά το τέλος της συγκομιδής. Στο λάδι η τιμή κυμάνθηκε στα 2,50 ευρώ το κιλό , μέσο όρο σχεδόν στο κόστος παραγωγής.

Η ειδική ενίσχυση που δόθηκε κάτω από την πίεση του αγροτικού κινήματος μέσα σε συνθήκες πανδημίας, στους κατά κύριο επάγγελμα αγρότες είναι ψίχουλα και σε καμία περίπτωση δεν φτάνουν για να καλυφθεί το χαμένο εισόδημα των τελευταίων χρόνων (από καιρικά φαινόμενα που δεν αποζημιώνονται, ελλιπή δακοκτονία, χαμηλές τιμές κάτω από το κόστος παραγωγής).

Ενώ την ίδια στιγμή πετάχτηκαν έξω από αυτή την τσεκουρωμένη ενίσχυση μεγάλο τμήμα αγροτών που δεν πληρούσαν τα κριτήρια. Λες και η ζημιά κάνει διακρίσεις ανάμεσα στους παραγωγούς. Αυτό οδηγεί σε πλήρη απόγνωση τους συνταξιούχους αγρότες, που προσπαθούν να συνεχίζουν την παραγωγική δραστηριότητα γιατί δεν μπορούν να επιβιώσουν με τις πενιχρές συντάξεις τους.

Απαιτούμε

Να αναπληρωθεί στο 100%, τώρα το χαμένο εισόδημα, προκειμένου να μείνει ένα εισόδημα για τις αγροτικές οικογένειες και να καλυφθεί το κόστος για την έναρξη της επόμενη παραγωγής.

Με ευθύνη του κράτους να παρθούν μέτρα για τη διοχέτευση των προϊόντων με προσιτές τιμές στη λαϊκή κατανάλωση.

Να μπει φρένο στην κερδοσκοπία μεγαλεμπόρων και βιομηχάνων.

Να απαγορευτούν οι εισαγωγές στην Ελιά Καλαμών και στα άλλα προϊόντα, ώστε να διοχετευτεί πρώτα η εγχώρια αγροτική παραγωγή.

Άμεση αναστολή πλειστηριασμών και κατασχέσεων, κάθε μέτρου αναγκαστικής είσπραξης προς το Δημόσιο, τις τράπεζες, τις ΔΕΚΟ, τους ιδιώτες, χωρίς όρους και προϋποθέσεις.

Ταυτόχρονα να υπάρξει κάλυψη από το κράτος ασφαλιστικών εισφορών.

Κατάργηση του ΦΠΑ σε μέσα και εφόδια, σε είδη πρώτης ανάγκης και αφορολόγητο πετρέλαιο.

Άμεση μείωση της τιμής του αγροτικού ρεύματος, καμιά διακοπή αγροτικού ή οικιακού ρεύματος.

Να θεσπιστούν κατώτερες εγγυημένες τιμές που να καλύπτουν το κόστος παραγωγής και να αφήνουν ένα λογικό κέδρος για την επιβίωσή μας.