Η μεταλιγνιτική Μεγαλόπολη

0
124

Η  μετά  λιγνίτη  εποχή   πλησιάζει  κατά  τη  βούληση των Κυβερνώντων  και  ταυτόχρονα    αρχίζει    να  αφυπνίζεται  και  η  τοπική  κοινωνία  της  Μεγαλόπολης.

 Το  μέλλον  βέβαια  δεν  προδιαγράφεται  ευοίωνο  για    αυτούς  που  οδηγούνται  στην  ανεργία  μετά  το  κλείσιμο  των  Μονάδων  Ενέργειας  , για  αυτούς δηλαδή  που  άμεσα  ή  έμμεσα  εμπλέκονται  στην  ηλεκτροπαραγωγή.

Πάμε  για  μια  ακόμη  «φουρνιά»  ανέργων που  θα  συμπληρώσουν  το  παζλ  της  γενικότερης   εικόνας  της  κρίσης  που  βιώνει  η   Ελληνική  Κοινωνία.

Η  χθεσινή  συζήτηση  στο  ΠΕΣΥ  της  Πελοποννήσου  ανέδειξε  με  ιδιαίτερη ωριμότητα ,   ακρίβεια   και  υπευθυνότητα ,  το  μετέωρο  βήμα  της  επόμενης  μέρας.

Ανέδειξε  την  ακατανόητη  βιασύνη   για  το  βίαιο  κλείσιμο  των  μονάδων.

Ανέδειξε  την  έλλειψη  ενός  ολοκληρωμένου  σχεδίου    δίκαιης  μετάβασης   στην  μεταλιγνιτική  εποχή.

Ανέδειξε  ότι  τα  ισοδύναμα των  εμβληματικών  δήθεν  μελλοντικών  επενδύσεων  είναι  φρούδες  ελπίδες.

Ανέδειξε  το  έλλειμμα  πολιτικής  που  υπάρχει  από  την  Κυβέρνηση   για  ρεαλιστικές προτάσεις  μετάβασης  και  ακόμη  πιο  πολύ  για  ένα  φτωχό  master  plan  χωρίς  αναπτυξιακή  διάσταση  για  την  περιοχή. Γυαλιστερά  πυροτεχνήματα  γαρ !

Ανέδειξε   ότι  ο  χώρος  που  θα  μπορούσε  να  δεχθεί  τις  νέες  επενδύσεις  δεν  υπάρχει, αφού  τώρα  προσδιορίζεται  και  χωροθετείται  το  αιτούμενο  ΒΙΟΠΑ  της  Μεγαλόπολης.

Ανέδειξε  ότι  οι  πρόσθετοι  απαιτούμενοι  πόροι   για  το  εγχείρημα  της  μετάβασης  είναι  ακόμη   άγνωστης   ταυτότητας  και  μάλλον  δεν  υπάρχουν. 

 Ανέδειξε  τέλος  την  περιρρέουσα αντιγνωμία,  τις  διαφορετικές  αφετηρίες  προσέγγισης   από  φορείς, κοινωνία, , ενεργούς   πολίτες, παρατάξεις, κόμματα.

Τούτων  δοθέντων  ένα  είναι  σίγουρο. Ότι  το  εύπεπτο  πρόσχημα της  δίκαιης μετάβασης  μόνον δίκαιο  δεν  είναι, ότι καμία  επένδυση  δεν  μπορεί  να  είναι  έτοιμη  γα  το  έτος  στόχο  του  2023, γιατί  η  ένδεια  των  προτάσεων  του master  plan  με  το  ιλουστρασιόν  περιτύλιγμα  δεν  αρκούν  για  να  αποτρέψουν  τα  επικείμενα  πέτρινα  χρόνια  που  περιμένουν  την  τοπική  κοινωνία  της  Μεγαλόπολης.

Γιατί  οι  ανθρώπινες τύχες  δεν  χωρούν  σε  κουτάκια  λογιστικών  φύλλων.

Γιατί  μαζί  με  τον  τελευταίο  λιγνίτη  που  θα  μπει  στους  λέβητες  των Μονάδων της  ΔΕΗ  το  2023 , θα  καίγονται     και  τα τελευταία  υπολείμματα  της  ελπίδας  για  το  μέλλον  αυτού  του  τόπου!   

ΓΙΩΡΓΟΣ  ΠΟΥΛΟΚΕΦΑΛΟΣ – ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΣ  ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ-  ΝΕΟΙ  ΔΡΟΜΟΙ  ΓΙΑ  ΤΗΝ  ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟ